İmplant Yerleştirmeden Geçici ve Kalıcı Dişlere

İmplant tedavisi çoğu zaman bir öncesi-sonrası dönüşümü olarak sunulur. Bu iki görüntü arasındaki döneme ise çok daha az dikkat gösterilebilir.

Birçok hasta için, özellikle yurt dışında tam çene tedavisi görenler için, implant yerleştirmeyi kalıcı dişler takılmadan önce haftalar ya da aylar süren bir iyileşme izler. Bu dönemde geçici dişler verilebilir; ancak "geçici", "hemen" ve "sabit" aynı anlama gelmez. Ameliyat günü diş almak da iyileşmenin tamamlandığı anlamına gelmek zorunda değildir.

Aşamaları anlamak, klinik tekliflerini karşılaştırmayı, ziyaretler arasındaki döneme hazırlanmayı ve kalıcı restorasyon yapılmadan önce nelerin teyit edilmesi gerektiğini bilmeyi kolaylaştırabilir.

İmplant ve görünen dişler farklı parçalardır

Diş implantı çeneye yerleştirilir ve yedek bir kök görevi görür. Bir abutment veya başka bir bağlantı parçası implantı görünen restorasyona bağlar. Görünen dişler, tedaviye bağlı olarak bir kron, köprü, protez ya da tam çene protezi olabilir.

Bu parçalar farklı aşamalarda yerleştirilebilir veya bağlanabilir. Dolayısıyla bir hastanın implantları yerindeyken geçici bir restorasyon, çıkarılabilir bir protez takması ya da bazı durumlarda ilk iyileşme döneminde implantın üzerinde hiçbir restorasyon bulunmaması mümkündür.

Bir klinik paketinde kullanılan kelimeler hangi parçanın anlatıldığını belirtmelidir. "İmplantlar dahil" ifadesi tek başına geçici dişlerin, abutmentların, destekleyici bir iskeletin veya kalıcı restorasyonun dahil olup olmadığını açıklamaz.

İmplant yerleştirme ve yükleme ayrı kararlardır

İmplant yerleştirme zamanlaması, implantın herhangi bir diş çekimine göre ne zaman yerleştirildiğini tanımlar. Yükleme protokolü ise restorasyonun implanta ne zaman bağlandığını tanımlar.

Uluslararası İmplantoloji Ekibi (ITI) şu ayrımı yapar:

• Hemen yükleme: protez, implant yerleştirildikten sonraki bir hafta içinde karşıt dişlerle temas edecek şekilde bağlanır.
• Hemen restorasyon: protez bir hafta içinde bağlanır ancak karşıt dişlerle temasın dışında tutulur.
• Erken yükleme: protez, yerleştirmeden bir hafta ile iki ay sonrası arasında bağlanır.
• Geleneksel yükleme: protez bağlanmadan önce implant iki aydan uzun süre iyileşir.

Bu tanımlar zamanlamayı anlatır. Belirli bir hasta için hangi protokolün uygun olduğuna karar vermezler.

Planlanan yaklaşım; klinik bulgulara, implant stabilitesine, kemik ve yumuşak doku koşullarına, restorasyonun tasarımına ve hastaya ve bölgeye özgü diğer etkenlere bağlı olabilir. Sorumlu bir plan, tercih edilen yaklaşım için gereken koşullar ameliyat sırasında mevcut olmazsa ne olacağını da açıklamalıdır.

Hızlıca takılan dişler mutlaka kalıcı dişler değildir

Bazı hastalar implant yerleştirildikten kısa süre sonra sabit bir geçici restorasyon alabilir. Diğer hastalar implantlar iyileşirken ayarlanmış bir protez ya da başka bir geçici düzenleme kullanabilir. Uygun seçenek klinik bir karardır.

Geçici bir restorasyon, iyileşme döneminde görünüm ve işlev sağlayabilir. Ayrıca klinik ve laboratuvar ekiplerinin, kalıcı restorasyonu üretmeden önce görünüm, konuşma, ısırma ve çevre dokuların şekli gibi özellikleri değerlendirmesine de yardımcı olabilir.

Aynı gün veya erken takılan bir restorasyonun kalıcı restorasyon olduğu varsayılmamalıdır. Klinik şunları açıkça belirtmelidir:

• ilk restorasyonun sabit mi çıkarılabilir mi olduğu;
• geçici mi, ara dönem mi yoksa kalıcı mı olduğu;
• hangi malzemeden yapıldığı;
• ne kadar süre kullanılmasının beklendiği;
• iyileşme sırasındaki ayarlama veya onarımların dahil olup olmadığı;
• takılıyken hangi kısıtlamaların geçerli olduğu;
• ve kalıcı dişler takılmadan önce hangi sonraki işlerin gerektiği.

Geçici dişler takıldıktan sonra da iyileşme sürer

İmplant yerleştirildikten sonra kemik ve yumuşak dokuların iyileşmek için zamana ihtiyacı vardır. İmplant yüzeyi ile çevre kemik arasındaki biyolojik bağlantıya genellikle osseointegrasyon denir.

Avrupa Periodontoloji Federasyonu'nun (EFP) hasta rehberi, kronlar eklenmeden önceki iyileşmenin genellikle yaklaşık iki ila altı ay sürdüğünü belirtir. NHS hastane rehberleri de birkaç aylık iyileşme dönemlerini tarif eder ve greftleme ya da diğer klinik koşulların tedaviyi uzatabileceğini not eder. Bu aralıklar genel bilgidir; bireysel bir vaka için takvim değildir.

Geçici bir restorasyon almak, tek başına osseointegrasyonun tamamlandığını göstermez. Geçici dişler, dikkatle kontrol edilen bir iyileşme protokolünün parçası olabilir. Hastalar, bir paket açıklamasına ya da başka bir hastanın deneyimine güvenmek yerine; yeme, temizlik, ilaçlar, sigara, aktivite ve kontrol randevuları konusunda tedaviyi yapan hekimin talimatlarına uymalıdır.

Geçici restorasyon neden ilgi gerektirebilir?

Ağız iyileşme sırasında değişir. Şişlik azalır, dokular olgunlaşır ve restorasyon, diş etleri ve ısırma düzeni arasındaki ilişki değişebilir. Geçici restorasyonlar ayrıca konuşma, yeme ve diş temasından kaynaklanan normal kuvvetlere maruz kalır.

İmplant tedavisi sırasında bilinen protetik komplikasyonlar arasında vidaların gevşemesi, geçici protezin kırılması, restoratif malzemenin aşınması veya kırılması ve dokular değiştikçe protezin uyarlanması ihtiyacı yer alabilir.

Bu, her hastada komplikasyon olacağı anlamına gelmez. Klinik, geçici dişler farklı hissedilirse, hasar görürse veya ayarlanması gerekirse hangi desteğin mevcut olduğunu, özellikle hasta başka bir ülkeye döndüğünde, açıklamalıdır.

Eve dönmeden önce şunları açıklayan yazılı bir iletişim yolu ve talimatlar isteyin:

• erken iyileşme sırasında hangi değişikliklerin beklendiği;
• hangi endişelerin planlı bir kontrole kadar bekleyebileceği;
• hangi belirtilerin hızlı klinik değerlendirme gerektirdiği;
• geçici restorasyonu kimin ayarlayabileceği veya onarabileceği;
• yerel tedaviye herhangi bir garantiyi etkilemeden izin verilip verilmediği;
• ve ek ziyaretlerin, onarımların veya geri dönüş seyahatinin maliyetinden kimin sorumlu olduğu.

Takip, tedavinin bir parçasıdır; isteğe bağlı bir ek değildir

Erken takip, diş ekibinin yara iyileşmesini değerlendirmesine ve gerekirse dikişleri almasına veya bölgeyi temizlemesine olanak tanır. Zamanlama, işleme ve hekimin talimatlarına göre değişir. Örneğin Guy's and St Thomas' NHS Foundation Trust, hasta yolunda implant tedavisinden 7 ila 14 gün sonra bir takip randevusu önerir.

Yurt dışında tedavi gören hastalar, yurt dışına yapılacak bir sonraki planlı ziyaretin gereken tek kontrol olduğunu varsaymamalıdır. Yazılı plan, hasta ülkesine döndükten sonra erken takibi, rutin kontrolleri ve acil değerlendirmeyi kimin sağlayacağını belirtmelidir.

Bir klinik fotoğrafların, görüntülü görüşmelerin veya radyografilerin uzaktan iletilmesini bekliyorsa, bu kontrollerin neyi belirleyip neyi belirleyemeyeceğini ve yüz yüze muayenenin ne zaman yine de gerekeceğini sorun.

Kalıcı dişler yapılmadan önce neler değerlendirilir?

Kalıcı restorasyona geçiş, önceden sipariş edilmiş bir ürünün gelmesi değil, klinik ve restoratif bir aşama olmalıdır.

Tedaviye bağlı olarak ekip; iyileşmeyi, implant stabilitesini, çevre dokuların durumunu, bileşenlerin oturmasını ve üst ile alt dişlerin nasıl temas ettiğini değerlendirmek zorunda olabilir. Laboratuvarın restorasyonu yapabilmesi için ölçüler veya dijital taramalar alınabilir. Görünüm, diş konumu, konuşma, ısırma, konfor ve hastanın restorasyonun altını veya çevresini temizleme becerisi de göz önünde bulundurulabilir.

Kesin süreç değişir. Bazı vakalar kayıtlar, prototipler, prova uygulamaları veya birden fazla uygulama randevusu içerebilir. Hastalar, kalıcı restorasyon tamamlanmadan önce önerilen görünümü ve işlevi gözden geçirmek için hangi fırsatlara sahip olacaklarını sormalıdır.

Kalıcı restorasyon, bir malzeme adından fazlasıdır

Akrilik, kompozit, zirkonyum, seramik veya titanyum gibi terimler paket açıklamalarında öne çıkarılabilir. Malzeme önemlidir, ancak tasarımın yalnızca bir parçasıdır.

Yararlı bir yazılı açıklama şunları belirtmelidir:

• restorasyonun sabit mi çıkarılabilir mi olduğu;
• görünen dişler ve destek yapı için kullanılan malzeme;
• ayrı bir iskelet olup olmadığı ve neyden yapıldığı;
• restorasyonun nasıl tutturulduğu;
• kaç implantın onu desteklediği;
• nasıl temizlenebileceği;
• ne tür bir bakımın beklendiği;
• hangi bileşenlerin aşınabileceği veya değiştirilmesi gerekebileceği;
• ve kliniğin garantisinin neleri kapsayıp neleri kapsamadığı.

İki paket aynı başlık malzemesini kullanırken tasarım, bileşenler, laboratuvar süreci, takip ve bakım sonrası hizmetler bakımından farklılık gösterebilir.

Kalıcı, bakım gerektirmez anlamına gelmez

"Kalıcı" sözcüğü, nihai restorasyonu geçici aşamadan ayırır. Restorasyonun veya implantların hiçbir zaman profesyonel bakım, bakım işlemleri, onarım ya da değişim gerektirmeyeceği anlamına gelmez.

İmplantlar ve çevrelerindeki dokular etkili günlük temizlik ve düzenli profesyonel kontrol gerektirir. Restorasyonlar ve tutucu bileşenler zamanla aşınabilir, gevşeyebilir ya da hasar görebilir. Bu nedenle bakım planı, kalıcı dişler takıldıktan sonra değil, tedaviden önce görüşülmelidir.

Klinik, restorasyonun nasıl temizlenmesi gerektiğini, hangi araçların uygun olduğunu, profesyonel bakımın ne sıklıkla önerildiğini ve gerekirse onu kimin güvenle çıkarıp bakımını yapabileceğini açıklamalıdır.

Ne zaman bir diş sağlığı profesyoneline başvurulmalı?

Ameliyat sonrası deneyimler farklılık gösterir ve bir belirtinin beklenen bir durum olup olmadığına ya da tedavi gerektirip gerektirmediğine yalnızca hastayı değerlendiren bir diş sağlığı profesyoneli karar verebilir.

Hastalar, tedavi ekiplerinin verdiği özel talimatlara uymalıdır. İyileşmeyle ilgili endişeleri varsa ya da restorasyon veya bileşenler gevşek ya da hasarlı hissediliyorsa vakit geçirmeden profesyonel tavsiye almalıdır.

Avrupa Periodontoloji Federasyonu (EFP), implantların çevresinde kanama, şişmiş diş etleri, ağız kokusu veya kötü bir tat ve bir implantın, köprünün veya protezin gevşemesini profesyonel değerlendirme gerektiren belirtiler olarak tanımlar. Süregelen kanama, şiddetli veya kötüleşen belirtiler ya da klinik talimatlarında acil olarak tanımlanan herhangi bir endişe, yalnızca çevrimiçi tartışmalar yoluyla yönetilmemelidir.

Tedaviyi kabul etmeden önce sorulacak sorular

Kliniğin bu soruları yazılı olarak yanıtlamasını isteyin:

1. İmplant yerleştirildikten hemen sonra dişlerim olacak mı?
2. Bu dişler sabit mi olacak, çıkarılabilir mi?
3. Geçici mi, kalıcı mı?
4. Her aşamada hangi malzeme kullanılacak?
5. Geçici dişler takılmadan önce klinik olarak nelerin teyit edilmesi gerekiyor?
6. Planlanan hemen restorasyon sağlanamazsa alternatif nedir?
7. Hangi yeme, temizlik veya aktivite kısıtlamaları uygulanacak?
8. Erken iyileşme ne zaman ve nerede kontrol edilecek?
9. Ülkeme döndükten sonra geçici restorasyon çatlarsa, gevşerse veya ayar gerektirirse ne olacak?
10. Kalıcı restorasyondan önce hangi kayıtlar, taramalar veya ölçüler alınacak?
11. Nihai tamamlamadan önce görünümü, konuşmayı ve ısırmayı gözden geçirme fırsatım olacak mı?
12. Kalıcı restorasyona ve destekleyici iskelete tam olarak neler dahil?
13. Teklif edilen fiyata hangi ayarlamalar, onarımlar ve yedek bileşenler dahil?
14. Tedavi tamamlandıktan sonra hangi bakım gerekecek ve bunu kim sağlayacak?
15. Takvimi neler uzatabilir veya ek maliyet yaratabilir?

Yalnızca son fotoğrafı değil, sürecin tamamını karşılaştırın

Tedavi süreci, ameliyattan ve bitmiş dişlerin görünümünden fazlasını içerir. Geçici dönemi, iyileşme kontrollerini, laboratuvar çalışmalarını, uygulamayı, ayarlamaları, bakımı ve ziyaretler arasında ortaya çıkan endişeler için bir planı kapsar.

Net bir teklif, hastanın her aşamada neler olduğunu, nelerin dahil olduğunu, nelerin koşullu kaldığını ve bakım sonrası hizmetlerden kimin sorumlu olduğunu görmesine olanak tanımalıdır. Bu ayrıntılar eksikse, başlık fiyatını başka bir kliniğin paketiyle karşılaştırmadan önce bunları isteyin.

Önemli bilgiler

Bu makale genel eğitim amaçlı bilgi sunar. İmplantların, hemen yüklemenin, geçici sabit dişlerin veya belirli bir kalıcı restorasyonun bir birey için uygun olup olmadığını belirleyemez.

Uygunluk, zamanlama ve tedavi kararları; yetkin bir diş sağlığı profesyoneli tarafından yapılan muayeneyi, ilgili görüntülemeyi ve bilgilendirilmiş onamı gerektirir. Tedavi sonrasında belirtileriniz veya endişeleriniz varsa, değerlendirme için tedaviyi yapan kliniğe ya da yetkin başka bir diş sağlığı profesyoneline başvurun.

Dental Compass diş tedavisi, teşhis veya kişiye özel bir tedavi planı sunmaz; tedavi, seyahat veya konaklama düzenlemez.

Kaynaklar ve ileri okuma

1. Uluslararası İmplantoloji Ekibi (ITI), İmplant yerleştirme ve yükleme protokolleri (opens in a new tab) — hemen yükleme, hemen restorasyon, erken yükleme ve geleneksel yüklemenin tanımları; hastaya ve bölgeye özgü planlama; ameliyat sırasındaki ölçütler karşılanmadığında alternatif planlar.
2. Avrupa Periodontoloji Federasyonu (EFP), Diş implantları açıklanıyor (opens in a new tab) — implant, abutment ve restorasyon bileşenleri; osseointegrasyon; tek ve iki aşamalı işlemler; seçili durumlarda geçici kronlar.
3. Avrupa Periodontoloji Federasyonu (EFP), Diş implantı sıkça sorulan sorular (opens in a new tab) — implant tedavisinin aşamaları, genel iyileşme bilgisi, uygulama ve kontrol, bakım ve profesyonel değerlendirme gerektiren uyarı işaretleri.
4. Guy's and St Thomas' NHS Foundation Trust, Diş implantı sonrası (opens in a new tab) — ameliyat sonrası rehberlik, erken takip ve kontrolün sürdürülmesinin önemi.
5. Cambridge University Hospitals NHS Foundation Trust, Restoratif diş hekimliğinde diş implantları (opens in a new tab) — cerrahi ve restoratif aşamalar, değişken iyileşme, greftleme, geçici protez ayarı, uzun vadeli bakım ve olası protetik aşınma veya bileşen değişimi.
6. Uluslararası İmplantoloji Ekibi (ITI), İmplant destekli geçiş protezleri: Geçici restorasyonlardan fazlası (opens in a new tab) — geçici restorasyonların görünüm ve işlevi değerlendirmedeki, yumuşak dokuları şekillendirmedeki ve laboratuvara bilgi iletmedeki rolü.
7. Uluslararası İmplantoloji Ekibi (ITI), Bilinçli olarak eğimli implantlar ile dik yerleştirilen implantların klinik performansı (opens in a new tab) — tam çene tedavisinde geçici protez kırılması, vida gevşemesi ve restoratif malzemede aşınma veya kırılma dahil bilinen protetik komplikasyonlar.